Nikola Savić,

„Ljubav dugo trpi, blagotvorna je"

(Prva Poslanica Svetog Pavla Korinćanima)

Slike i crteži

Galerija Zvono ovog septembra slavi 15 godina postojanja, otvaranjem važne izložbe Nikole Savića, beogradskog umetnika koji živi i radi u Londonu i koji je svoju karijeru počeo upravo u Zvonu.

Na ove dve izložbe Savić će izložiti deset slika velikih formata i 16 crteža iz njegove najnovije serije radova koje se bave biblijskom tematikom u savremenom slikarstvu.

Nikola Savić ispituje razloge zbog kojih je danas religiozno slikarstvo toliko zapostavljeno u savremenom slikarstvu u dobu u kome ima toliko istraživackih diskursa? Više nego ikad ranije umetnik ima tu priliku da predstavi ponovo religioznu temu i poruku kroz savremene ikonografije 21. veka. Savić slika biblijske događaje na savremeni način, tako da posmatrač nema utisak da gleda nešto što je zaboravljeno ili pak nešto što dopire iz daleke prošlosti.

Na ovim slikama se kroz apstrakne elemente suočavamo sa univerzalnom realnošću našeg svakodnevnog ("hype", brzina, gresi, dramatika, patetika, nežnost, ljubav, dinamika...) i biblijskim citatima koji ukazuju da je Bog sa nama i danas, nevezano za našu površnu realnost. Drugim rečima, Savićeve slike žele da ukažu da biblijski kodovi i zakoni žive i danas sa nama.

Nikola opisuje klasične Biblijske poruke (koje figuriraju na slikama kroz tekstualne citate raznih delova Starog i Novog Zaveta) na taj način da posmatrač nema utisak da gleda nešto što je napisano pre više od 1500 godina. Na prvi pogled mislimo da smo ispred slika koje su pop teme 21. veka ili antiteza reklamnih bilborda. Međutim, pažljivije gledanje otvara nove poglede i principe gde posmatrač postaje više svestan samog okruženja, stvarnosti i etičnosti našeg življenja.

Tekst je u funkiji religiozne poruke koja je čista i jasna i Savić na taj način vidi religiozno slikarstvo danas. U Nikolinim slikama slikarstvo se vraća na metanarativno odnosno svoj početak i kraj preko teksta i reči. Dok su vrlo jake biomorfne forme na slikama (koje izgledaju kao kompjuterski obrađeni elementi) u funkciji katalizatora i protona novog doba i nove stvarnosti. Ovi 3D elementi su u posrednom i neposrednom odnosu sa tekstovima na slici ali u svakom slučaju samo provodnici određene poruke koji obično nemaju jasnu referncu ne bi li poruka bila što univerzalnija i savremena, a što manje umetnikova vizija i modernistički san slikara.