Zagrebački umetnik Zlatko Kopljar, jedan od prvih u Hrvatskoj koji je postavio umetničkim istraživanjima i eskplikacijama otvorena pitanja o ljudskoj egzistenciji u novom tranzicijskom i globalnom svetu, predstaviće nove radove “K12” i “K13” na izložbi koja će biti otvorena 12. marta u Muzeju savremene umetnosti Vojvodine (MSUV) u Novom Sadu.

Kopljar je rad “K13”, inspirisan zgradom TEŽ-a (Tvornica električnih žarulja) u Zagrebu - svojevrsnog gradskog svetionika, predstavio nedavno i u prizemlju nove zgrade Muzeja suvremene umjetnosti u Zagrebu.

Kopljar protekle dve decenije povezuje svojim telom likovnu umetnost i performans, a taj oblik delovanja, još od sredine 90-ih godina, naziva konstrukcija (K).

“K13” je poslednja u nizu konstrukcija, koje je produkcijski ostvario uz pomoć MSU Zagreb i Minoriten galerije u Gracu, u kojoj je prvi put i predstavio taj rad u okviru Štajerskih jeseni 2009. godine.

Prema navodima MSUV, njegova nova dela suočavaju gledaoca sa fatalnim odnosom performansa i instalacije. On izvodi “metafizičku” dramu pogleda na ljudski život kao takav - na sam i ne-sam ljudski život među stvarima, stvorenjima, pojavama, događajima i afektima u polju privlačenja, odbijanja, iskliznuća, te iskustva i refelksije, odnosno, potencijalnosti.

Kopljar je na eksplicitan, a ponekad i cinično-brutalan način provocirao sam ljudski život u ”novom” svetu i ”novim” modusima življenja posle pada Berlinskog zida.

U radu “K13” bio je inspirisan arhitektonskom i simboličkom dimenzijom zgrade TEŽ-a, jedinstvenim industrijskim pogonom arhitekte Lavoslava Horvata koji je građen 50-ih godina prošlog veka.

Zgrada koju stanovnici grada pamte kao najveću svetleću skulpturu, kao svojevrsni svetionik grada, i koja još, ali ne zadugo, služi za testiranje sijalica, Kopljaru je poslužio kao motiv i u radu “K12”.

“Svetlost je, kao što je to rekao i filozof Hans Blumenberg, apsolutna metafora, nerastvoriva u svetu pojmova, ali je se može doživeti estetskim iskustvom. U tom je smislu svetlost metafora istine”, smatra Kopljar.

Njegov doživljaj zgrade kao svojevrsnog gradskog svetionika, podstakao ga je da ovim projektom pokrene javnost kako bi se zgrada sačuvala i “vratila” gradu u svojoj arhitektonsko-skulpturalnoj dimenziji.

"Verujem da sa K13 mogu uspostaviti dublje veze između mašte i stvarnosti. Želim otvoriti novo područje zajedničkih vrednosti. Ja bih da ova kula postane dom svetla za ovaj grad u bliskoj budućnosti, mesto susreta i razmene. U ovom radu želim povezati dva pojma koja su obično zbunjujuća za gradske planere, političare i projekt programere: grad kao kazalište kolektivne svesti i grad kao kazalište kolektivnog, stvarnih događaja...”, naveo je Kopljar povodom rada “K 13”.

Kopljar je u drugoj polovini 90-ih započeo je “work in progreš” označen indeksnim nazivom “K”. Većina njegovih dela stoga je tako i naslovljena - od “K1” (2000), preko “K2” (1997), “K3” (1997), “K4” (2005), “K5” (1999), “K6” (2000), “K7” (2001), “K8” (2002), “K9” (2005), “K10” (2004), “K11” (2006) do “K12” (2007) i “K13” (2009).

Već dugi niz godina radi u domenu performans umetnosti, instalacija, video prezentacija i fotografskih postavki.

Izlagao je na Bijenalu u Sao Paolu, u Muzeju suvremene umjetnosti u Zagrebu, Muzeju moderne i suvremene umjetnosti u Rijeci, centru The Kitchen u New Yorku, Galeriji Manes u Pragu...

Rodjen je 1962. u Zenici, a živi i radi u Zagrebu. Školovao se u klasi profesora Carmelo Zottia na Akademiji lepih umetnosti u Veneciji

Izvor: [ seecult.org ]